جایی دیدم پرسیده بودند:"شگفت انگیز ترین کتاب هایی که خوانده اید کدامها بوده اند؟" سوال جالبی بود و به آن اینگونه جواب دادم:
1- روانشناسی و کیمیاگری(کارل گوستاو یونگ) : استفاده از نماد های
کیمیاگری در فلسفه و روانشناسی و سیستم برقراری ارتباط بین این دانش ها در
این کتاب برایم بسیار عجیب بود و هنوز هم هست ...
2- مسخ(فرانتس
کافکا) : وقتی 13 ساله بودم این کتاب را خواندم. تا آن زمان فقط داستان
های مولانا و فردوسی را خوانده بودم. برایم باور کردنی نبود که کسی
اینگونه داستان بگوید. هفته ها و ماه ها از فضای کتاب خارج نمی شدم.
3-
صد سال تنهایی(گابریل گارسیا مارکز): تازه به داستان نویسی روی آورده بودم
که این کتاب را خواندم و از توانایی بی نظیر مارکز در انسجام پیرنگ و
شخصیت پردازی و فضا و زمان و از همه مهمتر زاویه ی دید و نحوه ی روایت
شگفت زده شدم.
4- تفسیر خواب (زیگموند فروید): این کتاب را که برای
خواندن برداشتم، هیچ نوع آشنایی و دانشی راجع به روانکاوی نداشتم. با دید
کتاب های تعبیر خواب معمول در بازار به آن نگاه می کردم. وقتی شروع به
خواندنش کردم از مدلی که برای روان انسان ارائه داده بود و سه گانه ها و
کارکرد خواب و عقده ی ادیپ و ... هر چه که فروید گفته بود شگفت زده شدم!
هنوز هم با وجود اینکه به روانکاوی یونگ و لاکان و علم مدرن روانکاوی تسلط
دارم و می دانم بسیاری از نظریات فروید صحت ندارد به تک تک جمله های این
کتاب عشق می ورزم!!!... به نظرم جز پنج کتاب برتر قرن است. (به قول ارل
لیبر منتقد معروف: کتابی همسنگ اولیس جیمز جویس!!!)
5- چنین گفت زرتشت(فردریش نیچه): از عمق تفکر نیچه هر روز صبح که از خواب بیدار می شوم و هر شب که میخوابم شگفت زده ام.
6-
برادران کارامازوف(فئودور داستایفسکی): داستان نویس یا خدا؟ این اولین
جمله ای بود که من بعد از خواندن برادران کارامازوف به زبان آوردم. این
کتاب به یادم آورد که از داستان نویسی هیچ نمی دانم.
7-عهد جدید(پیروز سیار): از شکل و جلد و نقاشی ها و زحمتی که برای ترجمه ی این کتاب کشیده شده بود به وجد آمدم.
8-
زبان از یاد رفته و روانکاوی و دین (اریک فروم) : زمانی هم عاشق فروید
بودم و هم عاشق مارکس(هنوز هم هستم!) با خواندن کتاب های فروم که یک
فرویدیست - مارکسیست بود، شگفت زده می شدم و حظ می کردم!... بعد ها آدورنو
و بنیامین و هورکهایمر و هابرماس و مارکوزه و ژیژک را هم پیدا کردم!!!
9-
سرچشمه های دانایی و نادانی(کارل ریموند پوپر): پوپر آخرین فیلسوف بزرگ
تاریخ بود. وقتی استدلال های این کتاب را می خواندم کاملا حیرت زده بودم
که در قرن بیستم هم می توان "کانت" بود! ...
10 - جامعه ی باز و دشمنان آن( کارل ریموند پوپر): تحلیل های عجیب پوپر همیشه مرا شگفت زده می کند.
11-
نویسنده، نقد و فرهنگ(جورج لوکاچ): از هر قشری و با هر دانشی و در هر
مسلکی، جورج لوکاچ انسان را به شگفتی همراه با تحسین وا می دارد.
12-"تمهیداتی علیه زور" (برتولت برشت در کتاب فیل و در کتاب مجموعه ی نامرئی با ترجمه ای بهتر): مگر در یک صفحه چقدر می توان حرف زد؟
13-
داستان های کوتاه کافکا(ترجمه ی علی اصغر حداد): با وصف اینکه اکثر این
داستان ها را قبل از این ترجمه خوانده بودم، باز هم شگفت زده شدم! ترجمه
واقعا درخشان بود و شاید یکی از معدود دفعاتی بود که از یک ترجمه شگفت زده
می شدم.
14- از زبان داریوش(هایده مری کخ): از دقتی که در این کتاب
برای توصیف و تبیین جامعه ی هخامنشی به عمل آمده بود متحیر شدم. در تمام
مدتی که این کتاب را می خواندم( هر سه بار) خودم را در جامعه ی هخامنشی
احساس می کردم. بی نظیر بود...
و ...
البته بسیار بیشتر بودند اما همین ها به ذهنم می رسید ...
